Tijgerkop: Mingfang Wang

Tijgerkop
Auteur: Mingfang Wang
Uitgever:
Jaar: 2017
Bladzijden: 288

Iedereen die Chinees afhaalt, heeft zich wel eens afgevraagd wat er allemaal gebeurt achter het geheimzinnige luik waardoor de bestellingen naar buiten worden geschoven. Geen gemeenschap in Nederland is zo gesloten als de Chinese, maar in het boek Tijgerkop worden veel van de mysteriën onthuld.
In dit boek laat Mingfang Wang (1974) de worsteling zien die de Chinese horeca in feite is. Ze vertelt hoe ze zich elke dag staande houdt te midden van alle problemen die op haar afkomen. Om aan de dagelijkse strijd te ontkomen probeert ze haar restaurant te verkopen, maar ook dat gaat niet zonder slag of stoot.

In haar restaurant in Hilversum is Mingfang zeer gedreven om lekker eten te serveren en het haar mondige en kritische klanten zo goed mogelijk naar de zin te maken. Tegelijk levert ze een permanente strijd met diverse overheidsinstanties die haar het leven moeilijk maken. Haar personeel draagt verder nog het nodige aan de dagelijkse stress bij, maar dat blijft ze verwennen alsof het haar kinderen zijn.

De belangrijkste troef om niet aan alle leed ten onder te gaan is haar relativerende humor. Door het licht-ironische commentaar dat ze van dag tot dag geeft op haar lotgevallen leest haar leven haast als een komedie. Maar alles in dit boek is waar gebeurd. Sambal bij?

Mening Marjon
Ik kreeg dit boek ter recensie aangeboden en wat ben ik blij dat mij dat ten deel gevallen is. Nogmaals mijn dank daarvoor.

Het boek boeide me vanaf de eerste bladzijde al en ook als ik er niet in las bleef ik er in gedachten mee bezig. Dat komt vooral door de bijzonder levendige schrijfstijl van Mingfang. Een groot deel van het boek vertelt ze ‘gewoon’ over het wel en wee van alle dag: Wat komt er allemaal op haar af als eigenaresse van een Chinees restaurant, hoe is het om zo onder druk te moeten werken, hoe ze tegengewerkt wordt door bizarre en moeilijke regels van de Nederlandse wet, hoe ze omgaat met problemen van het personeel… Het boeit omdat ze het zo mooi en ontwapenend kan vertellen. Tussen dat alles door vertelt ze heel eerlijk over haar jeugd in China, over hoe ze tegen haar vader aankijkt. Haar vader is een moeilijke man die ze eigenlijk dient te gehoorzamen. In principe is haar restaurant zijn restaurant maar omdat hij slecht Nederlands spreekt is het op haar naam gezet. En ze vertelt over haar broertje en diens dromen die hij niet kon waarmaken en wat zij 12 jaar lang voor hem heeft gedaan. Je neemt een kijkje in de Chinese cultuur en je wordt geraakt door haar woorden. Ze zijn ontroerend en direct en tonen een sterke vrouw die verlangt naar een leven voor zichzelf. Ik geloof dat ze daar nu wel in geslaagd is. Ook de betekenis van Tijgerkop wordt duidelijk. Wil je weten wat dat is: ga het boek lezen! Het is de moeite waard.

Ik wens haar heel veel succes met dit boek!

Alle goede dingen: Clare Fisher

Alle goede dingen
Auteur: Clare Fisher
Uitgever: Harper Collins
Jaar: 2017
Bladzijden: 320

Een meisje van twintig, dat voorlopig de gevangenis niet uit mag. Wat is er gebeurd?
Beth, net twintig jaar, zit in de gevangenis. Ze praat liever niet over haar leven daarvoor of over waarom ze daar zit. Totdat haar therapeut haar vraagt een lijst te maken van de goede dingen in haar leven: Pleegvader nr. 1, flirten in de bioscoop, de geur van een pasgeboren baby. Ze laat liefde zien, vriendschap en moederschap. Maar vooral de rauwe randen van het volwassen worden in een omgeving die geen kindertijd tolereert.
Alle goede dingen is een verbluffende psychologische roman over liefde, spijt en hoop. Zelfs lezers die al kunnen vermoeden wat er is gebeurd, voelen de grond onder zich wegzinken zodra de ontknoping zich aandient.

Mening Marjon
Beth is officieel een jonge vrouw van 20, maar komt over als een meisje. Een heel eenzaam meisje die heel veel tegen heeft in haar leven. Ze zit in de gevangenis en als lezer weet je niet waarom. Haar psycholoog vraagt haar een lijst met goede dingen uit haar leven te maken en dat is wat je als lezer te lezen krijgt: haar eerste pleegvader, haar eerste baan, haar eerste grote liefde en de komst van haar dochter. Beth vertelt over wat er in haar leven kwam en wat ze ook weer verloor. Ze komt over als een eenzaam verloren meisje, dat steeds net die hulp niet kreeg die ze nodig had en waar ze naar verlangde. Het verhaal is aangrijpend en het raakt je. Ik had geregeld een brok in mijn keel. Steeds herhaalt Beth dat ze iets heel ergs heeft gedaan en ook al heb je een vermoeden; je schuift het als lezer voor je uit en schrikt als je eindelijk leest wat er dan precies is gebeurd. Het verhaal laat zien dat ook mensen die iets ‘slechts’ doen mensen zijn, ze soms niet anders kennen en dat je moet oppassen met vooroordelen. Wat een boek! Ik kan het iedereen aanraden!

Ik ontving dit boek van de uitgever, waarvoor mijn hartelijke dank!

Amerikanen fietsen niet: Gijs van Middelkoop

Amerikanen fietsen niet
Auteur: Gijs van Middelkoop
Uitgever: Uitgeverij Elmar B.V.
Jaar: 2015
Bladzijden: 191

Gijs van Middelkoop en zijn vriendin fietsen van Miami naar San Francisco. Coast to coast, een afstand van 8500 kilometer. Ze willen Amerika leren kennen. Natuurlijk kennen ze het land van tv, maar is dat het echte Amerika? Niet alles verloopt even soepel. Maar dankzij en ondanks de Amerikanen lijkt hun missie toch te gaan slagen. En dan is het tijd om vragen te beantwoorden: wat klopte er van alle waarschuwingen die ze vooraf kregen? Zijn Amerikanen inderdaad materialistisch, preuts en hard? Klopt het dat Amerika geen fietsland is? Vijftien verhalen vormen het boek Amerikanen fietsen niet… Ze geven een spannend, origineel en vaak hilarisch inkijkje in het Amerika van nu. En voor wie deze tocht zelf wil ondernemen bevat het boek veel nuttige informatie over de soms wat bijzondere omstandigheden onderweg.

Mening Marjon
Een heerlijk boek waarin je wordt meegenomen op avontuur op de fiets door Amerika (van oost naar west). Ik kon het niet meer wegleggen en verloor me in de paspoort-toestanden, het verdwijnen van Aimée, de voedseltas die ’s nachts van een tafel wordt gegooid, de trapper die vast zat, de Grand Canyon, de ontmoeting met de Indiaan die naar Duitsland wil… Je blijft lezen. Het is zo levendig geschreven en zo gedetailleerd dat het net is alsof je meefietst. Aanrader!

Ticket naar aarde en terug: Anna Camilla Kupka

Ticket naar aarde en terug
Auteur: Anna Camilla Kupka
Uitgever: Meesterschap
Jaar: 2016
Bladzijden: 70

Diep van binnen zijn wij allemaal spirituele wezens. Hoe meer we dit blijven beseffen, hoe gelukkiger ons leven zal zijn. ‘Ticket naar de aarde en terug’ is een kleine gids in het omarmen van de realiteit van ons dagelijks bestaan. Lees het prachtige verhaal van de kleine ziel die eindelijk naar de aarde af mag reizen om het menselijke bestaan te ervaren! In het begin is hij zich nog bewust van zijn spirituele aard en van de alles omvattende liefde die hem richting geeft en beschermd. Maar hoe meer tijd hij op de aarde doorbrengt, des te meer vergeet hij zijn spirituele afkomst en raakt hij, net als de meesten van ons, verstrikt in de zorgen en worstelingen van het alledaags bestaan van de mens. “Het drama van het alledaags leven” en een liefdevolle reminder aan bewust leven in het NU en onze essentie, betoverend verteld door Anna Camilla Kupka.

Mening Marjon
Dit korte verhaal lees je zo uit, maar het maakt wel diepe indruk. Het is een heel blij verhaal, kinderlijk bijna, al is het absoluut voor volwassenen. Het laat zien dat ons leven op aarde heel kort is en dat de essentie liefde is, wat we alleen kunnen bereiken door in het NU te leven en dankbaar te zijn wat we hebben en voor wie we zijn. Prachtig verhaal dat iedereen zou moeten lezen.

THEBW (Toen het echt bizar werd): Risa Green

THEBW (Toen het echt bizar werd)
Auteur: Risa Green
Uitgever: Blossom Books
Jaar: 2013
Bladzijden: 256

De tante van de hoogbegaafde Erin overlijdt. Ze laat Erin een roze magische bol na. Op de onderzijde staat de inscriptie ‘RC52’ en bij de bol zit een lijst met vijf cryptische aanwijzingen voor het gebruik ervan. Het blijkt dat de bol wensen vervult, maar welke, van wie en wanneer? Samen met haar vriendinnen Lindsay en Samantha komt Erin er langzaam maar zeker achter hoe de bol werkt. In de tussentijd gebeuren er leuke dingen, maar gaat er ook van alles mis.

Mening Marjon
Dit is boek is voor Young Adults maar zo ongelofelijk leuk dat ik het elke volwassene ook kan aanraden. Erin vertelt in de eerste persoon en ze is iemand die je direct graag mag: nuchter, intelligent en vriendelijk. Haar twee vriendinnen (Samantha en Lindsay) zijn volkomen anders en dat maakt het zo leuk. Karakters worden goed uitgediept en je ziet ze ook groeien. De drie meiden worden op de proef gesteld en de vraag is: kunnen ze hiermee dealen? Hoe lossen ze het op? Je blijft lezen en je afvragen: speelt magie nu wel of niet een rol?

Buiten blijft het zondag: Rita Francken

Buiten blijft het zondag
Auteur: Rita Francken
Uitgever: Uitgeverij Vrijdag
Jaar: 2017
Bladzijden: 192

Op de laatste zondag van april wordt Johanna Jordens verlamd door een auto-immuunziekte. In minder dan achtenveertig uur tijd kan ze niet meer bewegen, zelfstandig ademen, praten of slikken… Ze zit gevangen in een plaasteren lijf. Wanneer haar tienerzoon voor het eerst aan haar ziekbed verschijnt, leest ze de verbijstering in zijn ogen. Haar wilskracht is het enige dat haar nog rest. Wanneer ze na een maandenlange revalidatie min of meer terug functioneert, gaat ze – tegen het doktersadvies in – naar huis, gedreven door de illusie dat de moederrol daar als vanouds op haar wacht. Maar haar zoon heeft intussen de stap naar volwassenheid gezet. De rollen lijken omgekeerd, tot het noodlot opnieuw toeslaat.

Mening Marjon
Het boek begint vanaf het moment dat Johanna – hoofdpersoon in dit verhaal – net op de Intensive Care ligt. Wat volgt is een aaneenschakeling van hoe zij alles ervaart vanuit haar schemertoestand. Pas halverwege het boek lees je wat haar is overkomen. Aangrijpend, heftig, maar niet te zwaar en dus blijf je lezen. Wat kan een mens sterk zijn!

Gewoon Mies: Mies Bouwman

Gewoon Mies
Auteur: Mies Bouwman
Uitgever: Gottmer
Jaar: 2017
Bladzijden: 174

 

‘Ik ben gewoon Mies Bouwman van de televisie die bekend is bij de mensen.’

Zo kent u Mies waarschijnlijk het best: van de televisie. Maar wist u dat ze ook een scherpe pen heeft? Jarenlang schreef ze een populaire column in tijdschrift Margriet, waarin ze haar vele trouwe lezers een kijkje in haar wereld gaf – achter de schermen bij de televisie én thuis bij haar gezin.

In deze bundel zijn de vijftig grappigste, verrassendste en ontroerendste columns samengebracht. Met veel humor beschrijft Mies alledaagse situaties die dankzij haar bekendheid nét even minder alledaags worden. De stukjes zijn even fris, nuchter en innemend als de schrijfster zelf. Ook als ze gaan over serieuzere en nog altijd actuele onderwerpen als inburgering en de toestroom van vluchtelingen. Want al staat de wereld op z’n kop, Mies blijft gewoon Mies.

Mening Marjon
Heerlijk om al die oude columns achter elkaar te lezen. Ik vind Mies Bouwman altijd leuk overkomen op tv en ze zet dezelfde toon in haar columns. Lekker nuchter, zonder poeha en in die zin klopt de titel van haar boek wel. Maar ik vind dat ze met haar uitstraling toch wel een hele bijzondere Mies is. Mijn eerst 5 sterren-boek in tijden. Aanrader!

Ongeneeslijk optimistisch: Karel Glastra van Loon

Ongeneeslijk optimistisch
Auteur: Karel Glastra van Loon
Uitgever: Uitgeverij De Kring
Jaar: 2005/2015
Bladzijden: 144

Het laatste boek, 10 jaar later

In januari 2004 wordt Karel Glastra van Loon tijdens het sleetje rijden met zijn kinderen plotseling onwel. De artsen ontdekken een hersentumor. Er volgen bestralingen, hersenoperaties en chemokuren. Goede periodes worden afgewisseld met slechte, maar nooit geeft hij op. Het gezinsleven met drie jonge kinderen gaat intussen ‘gewoon’ door.

In Ongeneeslijk optimistisch beschrijft Glastra van Loon in mooie, korte verhalen openhartig zijn leven als kankerpatiënt. Hij geniet van het kleine, is opgewekt over de toekomst, verliest nooit zijn humor en wordt nergens larmoyant, hoe zwaar het ook is.
Op 1 juli 2005 overlijdt Karel Glastra van Loon op 42-jarige leeftijd aan de gevolgen van zijn hersentumor. Tien jaar later heeft het boek nog niets aan kracht verloren.

Mening Marjon

Al minstens 10 jaar wil ik dit boek lezen en pas nu heb ik dat gedaan, omdat ik het opeens bij Bliyoo zag staan. Het was de eerste keer dat ik de columns las en ik vind het aangrijpend, zonder dat het zwaar is. De auteur maakte de titel waar. Het dubbele nawoord komt van zijn weduwe: ze schreef in 2005 een nawoord en in 2015 ook.

De Gin-kast: Leslie Jamison

De Gin-kast
Auteur: Leslie Jamison
Uitgever: Overamstel
Jaar: 2010/2016
Bladzijden: 231

Tilly is een verloren ziel: ze verliet het ouderlijk huis voordat ze echt volwassen was, op zoek naar het echte leven. In plaats daarvan belandde ze in de holle onderwereld van Nevada, waar ze enkel slechte gewoontes opdeed. Ze sloeg zich bijna dertig jaar zonder familie door het leven, om ten slotte in een woonwagen aan de rand van de woestijn te belanden met een stevige alcoholverslaving.

Op een dag staat haar nichtje Stella op de stoep, die op haar manier een leven van lege beloftes heeft geleid in de stad New York. Hoewel Stella op het eerste gezicht een redder in nood lijkt, blijken beide vrouwen aan de afgrond te wankelen.

De gin-kast legt de vreemde, krachtige intimiteit die tussen hen ontstaat bloot. Met een fijnzinnig oor voor dialoog en geestige, vrijmoedige beschrijvingen van seks, liefde en macht herinnert Leslie Jamison ons eraan dat we ongeacht alle onverwachte wendingen alleen het leven hebben dat we krijgen.

Mening Marjon

Een puur boek over het echte leven en echte mensen aan de zelfkant van het leven. Het verhaal neigt een beetje naar ranzigheid maar zonder dat het storend is. Het voelt niet als een geschreven verhaal maar een verteld verhaal. De ene keer vertelt Stella en dan weer haar tante Matilde (Tilly). Je legt het boek niet makkelijk weg en je weet van tevoren ook wel dat je geen goed einde hoeft te verwachten, maar toch hoop je het zo. Het einde kwam evengoed een beetje onverwacht en ik blijf met veel vragen zitten: Waarom gaat Tilly drinken? En wat is er nu echt gebeurd aan het eind?

Lyme, een hel op aarde: Sandra Eeren

Lyme, een hel op aarde
Auteur: Sandra Eeren
Uitgever: U2Pi.bv
Jaar: 2015
Bladzijden: 146

Jaarlijks stijgt het aantal nieuwe patiënten met de ziekte van Lyme in ons land. Daarom is het van groot belang dat iedereen bekend is met de ernstige gevolgen van de beet van een besmette teek. Lyme, een hel op aarde gaat over de zoektocht naar het aller­belangrijkste in het leven: gezondheid. De schrijfster, Sandra Eeren, wordt in haar leven geconfronteerd met ‘onbegrepen’ ziekten. Gedurende een slepende en vaak onverdraaglijke periode van 7 jaar wordt steeds duidelijker dat de ziektebeelden waar ze mee te kampen krijgt, de gevolgen zijn van de ziekte van Lyme. De artsen, die haar helpende hand moeten zijn, zoeken het keer op keer in de psychische hoek en zijn daarin onvermurwbaar. Sandra neemt het heft in eigen handen en start de zoektocht naar erkenning, het medicijn en de oplossing. Ze laat zich daarbij met succes leiden door haar intuïtie. Lyme, een hel op aarde is door haar geschreven om herkenning, steun en ­ver­trouwen te bieden. Voor patiënten en zeker ook voor hun omgeving.

Mening Marjon

Een non-fictieboek dat adembenemend is. Je zit er direct in en kan het vervolgens niet meer wegleggen. Het verhaal van Sandra Eeren is verbijsterend. Het kan best zijn dat de reguliere medische wetenschap nog weinig van de ziekte van Lyme weet, maar dat praat niet goed hoe er met patiënten wordt omgegaan. Of in dit geval met patiënt Sandra. Ze zit vele malen doodziek tegenover huisartsen, een reumatoloog, internist en nog meer medische specialisten. En allemaal kijken ze niet verder dan naar de uitslagen van het bloedonderzoek. Als dat in orde is zal mevrouw wel niets mankeren. Ze wordt zelfs naar een psychiater gestuurd en allemaal weigeren ze jarenlang haar te testen op de Borrellia-bacterie, welke je kan oplopen door een simpele tekenbeet. En naderhand hoeft ze ook niet op excuses te rekenen, want ‘ze hebben het wel met haar gehad’. Waar zijn artsen gestopt te luisteren naar de mensen? Waar zijn artsen gestopt te kijken naar wat er echt met een mens aan de hand is? Walgelijk, een ander woord heb ik er niet voor. Gelukkig komt Sandra in het alternatieve circuit veel verder en ze leidt nu een vrij normaal leven. De titel van het boek zegt genoeg, maar ik denk dan wel: zo ver had het niet hoeven komen als men geluisterd had naar Sandra. Wat goed en dapper dat ze het allemaal heeft opgeschreven. Ik hoop echt dat er een lans gebroken wordt voor alle toekomstige lyme-patiënten (en hun aantal neemt helaas toe).

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑