Het dodenhuis: Sarah Pinborough

Het dodenhuis
Auteur: Sarah Pinborough
Uitgever: van Goor
Bladzijden: 272
Jaar: 2018

Het Dodenhuis van Sarah Pinborough
Een nieuwe thriller van de auteur van 13 minuten

Toby’s leven was heel normaal, tot het overhoop werd gehaald door zoiets simpels als een bloedtest.

Ze brachten hem naar het Dodenhuis, ver weg van de moderne wereld. Daar woont hij nu, samen met de andere zogenaamde Defecten. Ze worden in de gaten gehouden door Moeder en haar verpleegsters, die wachten op een teken van ziekte. Een teken dat het tijd is om naar het sanatorium te gaan.

Niemand komt ooit terug uit het sanatorium.

Toby is graag alleen, om te mijmeren over hoe zijn leven vroeger was en om de angst voor wat er komen gaat zo ver mogelijk weg te stoppen. Maar dan worden er nieuwe Defecten binnen gebracht. Een van hen is Clara, een energiek meisje dat vastbesloten is om haar leven hier niet te laten eindigen. En dat verandert alles.

Mening Clasien

Ik had persoonlijk meer verwacht van dit verhaal. De titel “Het dodenhuis” de kaft donker en naargeestig, de achterkant de tekst grijpt je.

Maar dan ga je lezen en vanaf de allereerste bladzijde valt het tegen. Het verhaal is goed en de jeugdliefde tussen Toby en Clara is ontroerend, onder de vertelde omstandigheden. Verder kabbelt het door zonder echte hoogtepunten.
De “Defecten” zoals ze genoemd worden komen niet tot hun recht, wat is het defect-gen?

“Hiervoor bestaat niet meer. Hierna bestaat niet meer. Het enige dat bestaat zijn wij, de grot en het nu”. Dit is ons lot. Het verhaal eindigd met een treurig en toch hoopvol einde.

Wat jij niet ziet: Sarah Pinborough

Wat jij niet ziet
Auteur: Sarah Pinborough
Uitgever: The House of Books
Bladzijden: 400
Jaar: 2017

Louise is een alleenstaande moeder. Tijdens een zeldzaam avondje uit ontmoet ze een man en valt als een blok voor hem. De maandag erop ontmoet ze haar nieuwe baas, David. De man uit het café, die getrouwd blijkt te zijn, en die zegt een fout te hebben begaan. Dan ontmoet Louise Adele, de vrouw van David. De twee raken bevriend en Louise leert een heel andere kant van David kennen. Er lijkt iets goed mis in hun huwelijk. Louise wil weten wat…

Mening Mieke

Het boek is verdeeld in drie tijdlijnen zoals “toen”, “nu” en “later” en wordt afwisselend verteld door de hoofdpersonen Adele en Louise.

Ik heb erg lang over dit boek gedaan en ik kan niet precies de vinger er op leggen wat precies de oorzaak was.

Aan de ene kant boeide mij het verhaal, maar aan de andere kant vond ik het wel erg langdradig. Ik heb zelfs nog overwogen om het aan de kant te leggen.

Maar door even door te bijten zat ik lekker in het verhaal en de personages waren boeiend genoeg om door te lezen.

Je leert ze pas echt goed kennen aan het einde van het verhaal. Het vreemde einde oftewel het onrealistische einde was voor mij een afknapper.

Zo ongeloofwaardig heb ik nog nooit een verhaal gelezen. Wat dat betreft zou het boek voor mij niet meer dan 2* waard zijn, maar dat ik toch nog plezierige leesuurtjes heb gehad, geef ik “Wat jij niet ziet” een magere 3*

13 minuten: Sarah Pinborough

13 minuten
Auteur: Sarah Pinborough
Uitgever: van Goor
Bladzijden: 368
Jaar: 2017

13 minuten van Sarah Pinborough
‘Was ze maar doodgegaan.’

Ik was dertien minuten dood.

Ik kan me niet meer herinneren hoe ik in het ijskoude water terechtkwam, maar dit weet ik nog wel: het was geen ongeluk en ik was niet suïcidaal.

Ze zeggen dat je je vrienden dichtbij moet houden en je vijanden nog dichterbij, maar als je een tiener bent, is het moeilijk om ze uit elkaar te houden. Mijn vrienden houden van me, dat weet ik zeker. Maar dat betekent niet dat ze niet hebben geprobeerd om me te vermoorden. Of wel?

Mening Mieke

Sarah Pinborough heeft een heerlijke spannende psychologische thriller geleverd, waar menige thrillerliefhebber van zal genieten.

Het verhaal zit zo goed inelkaar en alles klopt. Vanaf de eerste bladzijde zit je meteen in het verhaal, het is op een zeer prettige en boeiende wijze geschreven.

Ook vind ik  korte hoofdstukken prettig lezen. Het liefst wil je het boek niet aan de kant leggen, omdat je wilt weten hoe het afloopt met de vriendinnen.

De personages zijn mooi en duidelijk uitgewerkt en als je denkt te weten wie het gedaan heeft, neemt het verhaal een andere wending.

Ik heb genoten van de personage Becca, een sterke jonge vrouw die bovendien ook zeer slim is.

Ik vond het een fantastisch boek en kan het iedereen aanbevelen, jong en oud!

Ik waardeer dit boek met 5* – Een dikke aanrader.!

 

 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑