Zondagskind: Judith Visser

Zondagskind
Auteur: Judith Visser
Uitgever: Harper Collins
Jaar: 2018
Bladzijden: 480

Een pure en overdonderende roman over opgroeien met autisme
Jasmijn Vink praat niet. Wel met haar hond. En met Elvis. Die zeggen namelijk niets terug en dat is fijn. Dan hoeft zij zich niet af te vragen wat er bedoeld wordt. Of na te denken over wat ze moet antwoorden. Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen? Dat mensen zich kunnen afsluiten voor de voortdurende stroom van prikkels, die er bij haar voor zorgt dat haar hoofd implodeert? Met vallen en opkrabbelen leert Jasmijn hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden.
Zondagskind vertelt het verhaal van een jong meisje dat opgroeit in de jaren tachtig en negentig, een tijd waarin weinig bekend was over autisme. Jasmijn bewandelt haar eigen, hobbelige pad en leert bij elk obstakel zichzelf en de wereld waarin ze leeft beter begrijpen. Zondagskind neemt de lezer mee in de belevingswereld van iemand met asperger.

Mening Mieke

Ik heb zoveel bewondering voor Judith Visser dat ze op zo’n eerlijke en krachtige manier uit de doeken heeft gedaan hoe het leven is met het syndroom Asperger.

Na het lezen van het boek kwam ik tot de ontdekking dat Asperger voor iedereen weer anders is. Ik heb er zijdelings mee te maken gehad en er kwamen heel veel herkenbare situaties in voor en Jasmijn Vink heb je eigenlijk al na een hoofdstuk lezen in je hart gesloten.

Pijnlijk is dat Jasmijn wist dat ze “anders” was en tijdens het lezen wilde ik graag haar in sommige lastige situaties helpen. Gelukkig had ze veel steun van haar ouders, waar ze een liefdevolle band mee heeft. Ik heb genoten van haar liefde voor Senta en dat was wederkerig en zo hartverwarmend.

Ik vond het een prachtig, emotioneel boek en zo ontzettend knap geschreven vanuit haar eigen belevingswereld.

Ondanks de 551 blz. vlieg je door het boek heen. Een absolute aanrader – Ik waardeer het met 5*

Mening Marjon
Ik ben diep, diep onder de indruk van dit boek. Allereerst: vanaf de eerste bladzijde zit je er in en kan je het boek niet meer wegleggen. Dat ligt natuurlijk aan de heerlijke schrijfstijl van Judith Visser. Maar dan: ze heeft op een hele pure natuurlijke manier geschreven over hoe zij – in de figuur van Jasmijn Vink – de wereld inkijkt als iemand met Asperger (tegenwoordig: ASS – Autisme Spectrum Syndroom). Het boek begint als Jasmijn vier is en je kijkt vanaf dat moment door haar ogen naar de wereld. Het is ontroerend, duidelijk en kan niet anders dan voor heel veel begrip zorgen. Mensen oordelen zo gauw als jij ‘anders’ reageert (herkenbaar voor mij) maar Judith laat zien dat de hersens alles anders verwerken als je ASS hebt. Ik heb gelachen, gehuild (verhaal Senta) en was zo verrast over zoveel herkenning. Wat ongelofelijk groots dat ze dit allemaal zo heeft weten te verwoorden!

Ik ontving dit boek van de uitgever, waarvoor mijn hartelijke dank!

In seizoenen: Judith Visser

inseizoenenIn seizoenen
Auteur: Judith Visser
Uitgever: The House of Books
Jaar: 2016
Bladzijden: 352

Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je in seizoenen moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Haar zoon David twijfelt geen moment en trekt bij zijn moeder in om haar te verzorgen. Al snel blijkt dat David zo zijn eigen manier heeft om met de situatie om te gaan. In seizoenen is een boek over hoop en wanhoop, en over het gevecht tussen vasthouden en loslaten. Hoe belangrijk wordt het verleden, wanneer er geen toekomst meer is…

Mening Marjon ster5

Dit boek is heftig, het komt binnen en ik zat dan ook geregeld met een brok in mijn keel. Het kan niet anders dan je raken, want we kennen allemaal wel iemand die aan kanker lijdt of we hebben iemand gekend of je hebt er zelf mee te maken. Het boek is deels autobiografisch en of dat voelbaar is, weet ik niet, maar het kan niet anders dan hebben bijgedragen aan de diepgang en het feit dat dit boek zo raakt. Het is niet alleen het verhaal van Annabel die ziek wordt, maar ook het verhaal van haar zoon David. Het gaat over haar ziekte, haar verleden, haar hoop, haar wanhoop, over zijn leven, zijn huwelijk, zijn verloren liefde. Het is realistisch en ondanks alles niet voorspelbaar en ook niet zwaar. Een boek dat je niet meer weglegt. Ik had nog nooit eerder een boek van Judith Visser gelezen, dus ik kan niet vergelijken. Ik kan alleen maar zeggen: aanrader

Mening Clasien ster5

Dit is de debuutroman van Judith Visser, meestal schrijft zij thrillers. In seizoenen beschrijft het verhaal van Annabel Wismar, die op 59-jarige leeftijd te horen krijgt dat ze kanker heeft. Bij het ene ziekenhuis uitbehandeld zoekt ze haar heil in België voor een second opinion. Daar durven ze de strijd aan en samen met haar zoon David gaat ze de chemowereld in.

David leeft met een roze bril op en heeft moeite om afscheid van mensen te moeten nemen. Zo denkt hij nog steeds dat zijn jeugdliefde Penny ooit weer bij hem terug komt en alles goed komt met zijn moeder.

Via het dagboek van Annabel kom je veel over haar verleden te weten, onder andere over haar kalverliefde op Ronnie. Waarom haar huwelijk met Ferdinand strandde. De band tussen moeder en zoon is erg hecht, David staat dag en nacht voor haar klaar.

De voorkant geeft twee belangrijke dingen weer uit het verhaal: het meisje, is Yvanka, een meisje uit groep acht die David doet herinneren aan Penny. De veer is erg belangrijk voor Annabel, deze heeft ze tijdens een jeugdvakantie gevonden in het bos in Voorthuizen waar ze samen met Ronnie mooie momenten heeft meegemaakt.

“De fazantenveer brokkelde steeds verder af. De lange staarten was gehavend, aangevreten door de tijd. Uiteindelijk zou hij vergaan. Net als ik”.

Een realistisch verhaal over het gevecht tegen een ernstige ziekte, tussen iemand willen vasthouden en wanneer het tijd wordt om los te laten.

bolklein

Hasta la vista: Judith Visser

Hasta la vista (2013)
Auteur: Judith Visser
Uitgever: De Boekerij
Jaar: 2013
Bladzijden: 221

Het is zomer en de zestienjarige Milla wil niets liever dan met haar vriendinnen op vakantie, maar haar ouders vinden haar nog te jong. Ze moet per se mee naar weer zo’n suf hotel in Spanje. Gelukkig gaat haar beste vriendin Claire mee, dan wordt het misschien nog wat. De meiden vervelen zich stierlijk, totdat ze de negentienjarige Max leren kennen, die samen met een groep vrienden uitbundig aan het feesten is. Op een avond gaan Milla en Claire stiekem met de spannende Max en zijn vrienden mee… en komen terecht in een gruwelijke nachtmerrie. De volgende ochtend blijkt dat er iets vreselijks is gebeurd met Claire, maar van Max en zijn vrienden is geen spoor meer te bekennen. Eenmaal thuis kan Claire niet langer leven met haar angst en schaamte en pleegt zelfmoord. Milla neemt zich heilig voor wraak te nemen…

Mijn mening ster5
  Een geweldig goed boek van Judith wat je in een ruk uitleest.
Goed omschreven hoe de jeugd doet en denkt als ze verliefd zijn.
De wending in het verhaal is erg spannend en je leest het dan ook in één keer uit,jammer want wat wil ik graag het vervolg lezen,nou kom maar op.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑