Zoals de wind waait: Jodi Picoult

zoals de wind waaitZoals de wind waait
Auteur: Jodi Picoult
Uitgever: The House of Books
Jaar: 2015
Bladzijden: 448

De liefde van een moeder

Een levensgroot geheim

De zoektocht van een dochter naar de waarheid
Alice, de moeder van Jenna Metcalf, verdween ruim tien jaar geleden onder mysterieuze omstandigheden, terwijl ze in New-England het gedrag van olifanten bestudeerde. Jenna kan niet geloven dat haar moeder haar als peuter zomaar in de steek heeft gelaten. Ze bestudeert dagelijks Alice’ aantekeningen in de hoop een aanwijzing te vinden. Ten slotte besluit Jenna de hulp in te roepen van Serenity, een in opspraak geraakte helderziende, en de cynische privédetective Virgil, die destijds betrokken was bij het politieonderzoek. Drie eenzame zielen die lastige vragen stellen en totaal niet voorbereid zijn
op de verpletterende uitkomst van hun speurtocht.

Reactie van het boek door Marjon ster5

Jeetje, wat een boek is Zoals de wind waait van Jodi Picoult. Waar haalt ze het vandaan. Wat een schrijfster. Hier mijn recensie:
Ik ben diep onder de indruk van dit boek. Ik denk dat het verhaal nog lang in mijn hoofd zal spoken. Het is een heel mooi boek, een diep boek. Over liefde, moederliefde, over verlies en rouw. Er wordt een paralel getrokken tussen het leven van olifanten en dat van mensen. Ik vind vooral de stukjes verteld door Alice heel mooi en bijzonder: ze vertelt heel veel over olifanten. Veel wist ik al, maar niet alles. Wat zijn het bijzondere dieren. Maar uiteindelijk gaat het boek over de zoektocht van Jenna naar haar verdwenen moeder Alice. Leeft Alice nog en zijn de stukjes die ze vertelt allemaal uit het verleden of niet? De hoofdstukken worden afwisselend verteld door Jenna, haar moeder Alice, paragnost Serenity en oud-agent Virgil. Het einde is meer dan verrassend. Geen moment heb ik het idee gehad dat het verhaal zo in elkaar kon zitten. Maar tegelijk besefte ik dat het boek vol aanwijzingen zit. Samenvattend is dit een prachtige roman met veel diepgang, spelend met het idee dat er veel meer is tussen hemel en aarde. Prachtig.

Mijn reactie van het boek stersterstersterster half

Wat een apart verhaal was dit zeg,ik heb hier gewoon nog dagen aan lopen denken.
Als je helemaal niks hebt met de paranormale wereld, denk ik niet dat je dit boek zal waarderen, maar voor de liefhebbers is dit echt een geweldige aanrader.
Het verhaal word afgewisseld  door verhalen van Alice, Jenna, Serenity en Virgil. In het begin verteld Alice veel over het leven van de olifanten, hoe ze rouwen en hoe ze met bepaalde gevoelens omgaan, je kunt het vaak vergelijken met de mens. Soms vond ik  deze verhalen  langdradig, maar toch zaten er ook stukken tussen die erg interessant waren, en die je zeker zult onthouden.
Dit is dan ook echt het enige waarom ik een half sterretje minder heb gegeven, want verder was het zeker erg mooi en het plot……….. ik zag het echt niet aankomen.Een boek waar ik nog vaak aan zal denken.

bolklein

 

De andere zoon: Jodi Picoult

deanderezoonDe andere zoon
Auteur: Jodi Picoult
Uitgever: The House of Books
Bladzijden: 507
Jaar: 2011

Jacob Hunt is een tiener met het syndroom van Asperger die geobsedeerd is door forensisch onderzoek. Dankzij zijn politiescanner verschijnt hij steevast op de plaats van het misdrijf en zegt dan tegen de agenten wat ze moeten doen en meestal heeft hij gelijk. Wanneer het stadje wordt opgeschrikt door een afschuwelijke moord, wil de politie Jacob enkele vragen stellen. De symptomen van Asperger wegkijken, zenuwtrekjes en een vlakke stem wijzen voor de politie op Jacobs schuld. Voor zijn moeder Emma is het de zoveelste bevestiging van het onbegrip waar haar gezin al zo vaak mee is geconfronteerd. Voor zijn broer Theo is het alweer een teken dat er niets normaal is vanwege Jacob. Maar is Jacob schuldig aan moord?

Reactie van het boek door Marjon ster5

Ik vind dat er één groot minpunt is aan dit boek: De Asperger-persoon in het verhaal is als een stereotype autist neergezet. Alles waarvan je maar kan bedenken dat een man met Asperger kan hebben, is deze persoon toegeschreven. Ik zet ‘man’ daar cursief omdat er sowieso al veel verschil is tussen vrouwen en mannen bij het syndroom van Asperger. De term Asperger wordt niet langer gebruikt; alle vormen van Autisme zijn ondergebracht onder de noemer: Autisme Spectrum Stoornis oftewel ASS. Ik heb zelf ASS (Asperger) en ik herken en begrijp veel van Jacob in dit boek, maar heb toch niet veel gemeen. Het is inmiddels al achterhaald dat een Asperger-persoon geen inlevingsvermogen heeft. Hoogstens is het zo dat diegene er niet goed op kan reageren.

Maar dat terzijde is dit een geweldig, mooi, aangrijpend en heftig boek. Vanaf dat ik er in begon was ik verloren en hield het me zelfs bezig als ik er niet in las. En al die tijd ben je zelf aan het puzzelen: wat is er nu echt gebeurd bij het overlijden van Jess. Wat heeft Jacob daar voor een aandeel in en waarom? En heeft Theo er iets mee te maken of niet? Je leest het verhaal vanuit verschillende personen: Jacob zelf, zijn broer Theo, zijn moeder Emma, zijn advocaat Olivier en politie-agent Rich. De verhalen van zijn moeder zijn aangrijpend; ze is als moeder heel goed neergezet: haar wanhoop, haar nuchtere manier van reageren op het grote onvermogen van haar bijna volwassen zoon. Ze is bereid heel ver te gaan en dat lees je. Het boek laat je niet meer los en zal me nog heel lang bij blijven. Wat mij betreft geef ik het 10 sterren, maar we gaan maar tot 5 😉

bolklein

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑