Zondagskind: Judith Visser

Zondagskind
Auteur: Judith Visser
Uitgever: Harper Collins
Jaar: 2018
Bladzijden: 480

Een pure en overdonderende roman over opgroeien met autisme
Jasmijn Vink praat niet. Wel met haar hond. En met Elvis. Die zeggen namelijk niets terug en dat is fijn. Dan hoeft zij zich niet af te vragen wat er bedoeld wordt. Of na te denken over wat ze moet antwoorden. Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen? Dat mensen zich kunnen afsluiten voor de voortdurende stroom van prikkels, die er bij haar voor zorgt dat haar hoofd implodeert? Met vallen en opkrabbelen leert Jasmijn hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden.
Zondagskind vertelt het verhaal van een jong meisje dat opgroeit in de jaren tachtig en negentig, een tijd waarin weinig bekend was over autisme. Jasmijn bewandelt haar eigen, hobbelige pad en leert bij elk obstakel zichzelf en de wereld waarin ze leeft beter begrijpen. Zondagskind neemt de lezer mee in de belevingswereld van iemand met asperger.

Mening Mieke

Ik heb zoveel bewondering voor Judith Visser dat ze op zo’n eerlijke en krachtige manier uit de doeken heeft gedaan hoe het leven is met het syndroom Asperger.

Na het lezen van het boek kwam ik tot de ontdekking dat Asperger voor iedereen weer anders is. Ik heb er zijdelings mee te maken gehad en er kwamen heel veel herkenbare situaties in voor en Jasmijn Vink heb je eigenlijk al na een hoofdstuk lezen in je hart gesloten.

Pijnlijk is dat Jasmijn wist dat ze “anders” was en tijdens het lezen wilde ik graag haar in sommige lastige situaties helpen. Gelukkig had ze veel steun van haar ouders, waar ze een liefdevolle band mee heeft. Ik heb genoten van haar liefde voor Senta en dat was wederkerig en zo hartverwarmend.

Ik vond het een prachtig, emotioneel boek en zo ontzettend knap geschreven vanuit haar eigen belevingswereld.

Ondanks de 551 blz. vlieg je door het boek heen. Een absolute aanrader – Ik waardeer het met 5*

Mening Marjon
Ik ben diep, diep onder de indruk van dit boek. Allereerst: vanaf de eerste bladzijde zit je er in en kan je het boek niet meer wegleggen. Dat ligt natuurlijk aan de heerlijke schrijfstijl van Judith Visser. Maar dan: ze heeft op een hele pure natuurlijke manier geschreven over hoe zij – in de figuur van Jasmijn Vink – de wereld inkijkt als iemand met Asperger (tegenwoordig: ASS – Autisme Spectrum Syndroom). Het boek begint als Jasmijn vier is en je kijkt vanaf dat moment door haar ogen naar de wereld. Het is ontroerend, duidelijk en kan niet anders dan voor heel veel begrip zorgen. Mensen oordelen zo gauw als jij ‘anders’ reageert (herkenbaar voor mij) maar Judith laat zien dat de hersens alles anders verwerken als je ASS hebt. Ik heb gelachen, gehuild (verhaal Senta) en was zo verrast over zoveel herkenning. Wat ongelofelijk groots dat ze dit allemaal zo heeft weten te verwoorden!

Ik ontving dit boek van de uitgever, waarvoor mijn hartelijke dank!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: