Boek voor mijn dochters: Rowan Coleman

boek-voor-mijn-dochtersBoek voor mijn dochters
Auteur: Rowan Coleman
Uitgever: Boekerij
Bladzijden: 320
Jaar: 2016

De naam van je eerste kind. Het gezicht van je geliefde. Je eigen leeftijd. Je adres… Stel dat je herinnering aan al deze doodgewone dagelijkse dingen ineens zou beginnen te vervagen? Hoe ga je dan door het leven? Kun je je kinderen nog grootbrengen? Opnieuw verliefd worden? Als Claire, moeder van twee dochters, een van drie en een van twintig, haar herinneringenboek begint te schrijven, weet ze al dat dit boek vol aantekeningen, fragmenten en anekdotes over niet al te lange tijd het enige zal zijn dat haar dochters en haar echtgenoot nog van haar hebben. Maar hoe vindt ze de kracht om het verleden te koesteren en vast te houden nu de toekomst als los zand door haar vingers glipt?

Mening Marjon ster5

Een aangrijpend boek verteld door een vrouw van begin 40 die lijdt aan erfelijke Alzheimer. Ze weet pas dat het erfelijk is als de diagnose gesteld is; haar vader overleed ook jong aan de ziekte. Maar op het moment dat zij het hoort heeft ze al 2 dochters: Caitlin van 21 en Esther van 3. Heeft ze het gen doorgegeven? Claire schrijft in haar herinneringsboek voor later, voor haar dochters. Ze vertelt hoe ze voelt weg te glijden, hoe haar man Greg een vreemde voor haar wordt. Caitlin vertelt ook; ze beleeft haar eigen grote verandering en moet ook dealen met haar moeder. Ook Greg vertelt en Ruth, Claires moeder. Ondanks het aangrijpende wordt het boek niet echt zwaar en juist daarom is het zo’n aanrader.

Mening Clasien ster5

Claire een jonge moeder van een tienerdochter Caitlin en een dochtertje van drie Esther heeft sinds enkele jaren haar grote liefde ontmoet Greg. Dan slaat op een dag het noodlot toe, Alzheimer agressief op zeer jonge leeftijd. Je leest hoe Claire’s karakter veranderd, haar emoties, haar gedrag. Soms als ze even alles helder heeft en dan weer haar geestelijke afwezigheid. Een emotioneel verhaal over een moeder die weet dat ze haar dochters niet oud zal zien worden.

“Dat is zo wreed en zo oneerlijk aan deze situatie. Niet de ziekte waar ik bang voor ben of de vreemde, donkere, fantastische wereld waar die me naartoe brengt. Nee, het is de wetenschap dat ik de mensen van wie ik houd in de steek laat en dat ik niets kan doen om daar verandering in te brengen”.

“De wereld mag om je heen instorten, je lichaam en je brein mogen je in de steek laten, maar je hart, je geest…die blijven je altijd trouw. Die maken je tot wie je bent. Wat er van ons overblijft is de liefde die we gegeven en ontvangen hebben”.

Een prachtig emotioneel en soms grappig verhaal over het omgaan met Alzheimer. Hoe het niet alleen de desbetreffende persoon, maar het gehele gezin beïnvloed.

bolklein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: