Ga niet weg: Karma brown

ga niet wegGa niet weg
Auteur: Karma Brown
Uitgever: Harper Collins
Bladzijden: 384
Jaar: 2015

Voor de lezers van ‘Voor jou’ en ‘Eten, bidden en beminnen’. Tegan is super gelukkig: ze is gek op haar man Gabe en ze is zes maanden zwanger. Maar dan valt de bodem onder haar bestaan weg: op een winteravond, als de weg verrader lijk glad is, krijgen ze een zwaar auto-ongeluk. Tegan overleeft de crash, maar ze verliest haar ongeboren baby en is zwaargewond. Na een lang verblijf in het ziekenhuis komt ze er fysiek weer bovenop maar geestelijk is ze een wrak. Boosheid en verdriet strijden om voorrang. Dan herinnert Gabe haar aan het ‘potje vol impulsen’, een oude vaas waarin ze jarenlang briefjes met daarop hun dromen en wensen stopten. Ze besluit er een briefje uit te vissen en te doen wat er op staat: een lange reis maken. Kan ze, reizend door Thailand, Italië en Hawaï haar levensvreugde herwinnen? En leren dat het leven ook na een zwaar verlies nog iets moois te bieden heeft? Een meeslepende roman met een verrassende ontknoping.

Mening Clasien

“Van de dood rest een pijn die niemand kan helen, van de liefde een herinnering die niemand kan stelen”.

Ga niet weg is een prachtige emotionele roman over het verlies van geliefden.
In de hoofdrol Tegan een jonge vrouw getrouwd met Gabe en in blijde verwachting, totdat het noodlot toeslaat.
Je leest over het verwerken van dit verdriet, Tegan krijgt een psychotische kortsluiting veroorzaakt door haar verdriet en denkt dat Gabe nog steeds echt bij haar is. “Mensen die een groot verlies meemaken, zelf een nieuw leven creëeren met hun dierbaren”.

“Je zou kunnen zeggen dat ik gek was geworden van verdriet. Ik zag hem, hoorde hem, voelde hem…het was alsof ik hem weer tot leven had gewekt”.

Dit is Karma Brown haar debuutroman en wat voor één.

Mening Mieke ster5

Tegan en Gabe hebben een liefdevol huwelijk, totdat ze beiden een auto ongeluk krijgen en ze hun eerste verwachte kindje moeten missen. Het verdriet is onbeschrijflijk en je voelt de pijn en het schuldgevoel waar bijna niet mee te leven is…Tegan raakt depressief en wil het liefst het bed niet meer uit. Haar omgeving is er voor haar om te helpen, maar het is niet voldoende om het verdriet dragelijk te maken.

Ondanks het zware onderwerp leest dit verhaal als een heerlijke roman vol liefde, emoties en boosheid. Het verhaal is in de ik vorm geschreven en zo maak je alle ups en downs mee die ze moeten meemaken, wat zo begrijpelijk is! Het boek leest prettig en je wordt steeds teruggeworpen in de tijd voor het ongeluk en de tijd waarin ze een reis maken, wat ze altijd al graag wilden doen. De wenslijst hadden ze ooit gemaakt en in een pot gestopt.

Je beleeft de reis mee met vrolijke en verdrietige momenten. Prachtig beschreven, je proeft de sfeer, de omgeving en de ontmoeting van mensen die op hun pad komen. Je leest en voelt de heimwee naar de tijd voor het ongeluk, toen ze nog zo onbezorgd gelukkig waren..

Het verdriet en onmacht is zo intens geschreven, dat het mij deed denken aan het vorige boek wat ik las van Karma Brown: “Niets te verliezen” Ook een zeer heftig boek, wat deze ook is.! Speciaal als je het einde van het verhaal nadert…Ik was in shock en dacht: “lees ik dit wel goed”?? Door deze twist in het plot was ik helemaal ontdaan en moest een traantje wegpinken. Wàt een verhaal, zeg…Ik vond het een zeer aangrijpend boek die mij nog lang zal bijblijven. Dit is een absolute aanrader en krijgt van mij 5*

Mening Marjon ster4

Wat een prachtig boek. Het neemt je mee met het verdriet van Tegan, maar ook naar prachtige landen en laat een hele mooie liefde is. Hoewel ik begrijp dat de terugblikken belangrijk zijn voor het verhaal, vind ik toch dat ze het verhaal afremmen. En omdat die vaart uit het verhaal is, vond ik het soms een beetje langdradig. Jammer, want het is echt heel mooi, het gaat heel diep, het heeft inhoud. Het einde is zo onverwachts dat ik het verhaal in een heel ander licht ging zien. Wat heeft de auteur dat mooie gedaan.

Mijn Mening ster4 2-6-2016

Dat dit verhaal meeslepend is ,dat is één ding wat zeker is.
Zodra Tegan na een zwaar ongeval weer thuis komt is ze helemaal de weg kwijt en zwaar depressief.
Het leven zag er zo mooi uit, en veranderd in een seconde na een triest ongeval waarbij ze een groot verlies te verwerken krijgt.
De schrijfster neemt je mee in dit verhaal naar de mooiste landen, met prachtige beschrijvingen, ook voor Tegan is het de bedoeling dat ze weer kan gaan genieten van al dit moois.
Maar de weg is lang die ze moet gaan.
Een zeer triest verhaal over Tegan die moet leren omgaan met het grote verdriet wat op haar pad is gekomen.
Van sommige stukken zou je dan ook haast zelf depressief van gaan worden, zo voelt het als je je in kunt leven in het leven van Tegan.
Je word meegenomen in het verleden en het heden van Tegan, en ik was dan ook totaal verrast hoe dichter we bij het einde kwamen, erg mooi gedaan, ik had hier echt geen rekening mee gehouden dat dit zou gaan gebeuren.
Een droevig maar erg mooi verhaal, dat het verdiend om gelezen te worden.

bolklein

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: