De beste plek ter wereld: Roanne van Voorst

de beste plek ter wereld

De beste plek ter wereld
Auteur: Roanne van Voorst
Uitgeverij Brandt
Bladzijden: 240
Jaar: 2016

‘Ga je mee?’ roept de jongen boven het lawaai van de busmotor uit. ‘Naar de beste plek van Indonesië. Nee, ter wereld! Alles wat je maar wilt, is daar te doen. En alles wat je wilt hebben, is daar te krijgen.’

Antropoloog Roanne van Voorst besluit de jongen te volgen, en komt terecht in een van de armste sloppenwijken van Jakarta. Ze blijft er meer dan een jaar, in een huis gemaakt van hout en asbest. Steeds beter leert ze haar buren en hun leefsituatie kennen: de extreme armoede, de dreiging van ontruimingen omdat de wijk illegaal is, en vooral: het hoofd te bieden aan de regelmatige overstromingen van de sterk vervuilde rivier. Op al die problemen hebben de sloppenwijk bewoners efficiënte, veelal verrassende, en vaak uiterst creatieve oplossingen bedacht, die ze hun nieuwe ‘adoptie-kind’ geduldig aanleren.

Mening Clasien ster4

Wanneer je de titel van dit boek leest zou je denken aan een mooie grote stad zoals Parijs, Londen of zelfs aan Rome, maar niks is minder waar. Dit verhaal neemt je mee naar het leven van gezinnen in de sloppenwijken van Jakarta. Je leest over hun dagelijkse beslommeringen, de ramp van overstromingen en een overvloed van mensen op een te kleine plek. Ondanks het “deprimerende” onderwerp weet Roanne van Voorst er een leuk, soms zelfs met humor, verhaal van te maken.

Je leert door dit verhaal over de tragische omstandigheden van sloppenwijken, de gevaren op ziektes, overstromingen enz. Toch blijven de bewoners geloven in hun bestaan, hun eigen wijk. Ze nemen het leven zoals het komt, per dag. Huizen, gemaakt van hout, plastic of zelfs asbest golfplaten, neergezet op niet betrouwbare plekken zoals rivierbeddingen, langs treinrails en vuilnisbelten, zijn hun grootste rijkdom. Ze wonen daar illegaal, officieel mag er niet gebouwd worden op deze plaatsen, dus hebben ze ook geen “landrecht”, recht op riolering en waterleidingen of elektriciteit.

“Die mensen hebben niks. Jij bent in hun ogen een rijke westerling. Ze zullen je bestelen, of je aanvallen, er zijn bendes en er wordt drugs gebruikt. De mensen daar zijn onbeschaamd”.

Toch leven deze sloppenwijkbewoners erg gelukkig, zijn tevreden met hun bestaan, hebben een doorzettingskracht waarvan wij nog wat kunnen leren. De sloppenwijkbewoners zijn socialer dan de rijkere mensen. Saamhorigheid en het elkaar helpen “gotong royong” spirit of togetherness ofwel wederkerige hulp. Een wij cultuur waarin groepen elkaar helpen en dat is belangrijker dan die van één individu.

Ik heb ontzag gekregen voor deze groep mensen, die rondkomen met heel weinig, leven in gruwelijke omstandigheden en elkaar helpen. Laten wij mensen uit de rijkere landen hier een voorbeeld aan nemen en niet ikke, ikke, ikke en de rest kan ….

bolklein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: