Kortsluiting: Eeuwoud Koolmees

kortsluiting Kortsluiting
Auteur: Eeuwoud Koolmees
165 pagina’s
Uitgeverij De Banier
Jaar: 2015
Kortsluiting Een thriller die adembenemend dichtbij komt … Ze zeggen dat ik van een spoorbrug ben gesprongen, net voor een rijdende trein. Ze zeggen dat ik geluk heb gehad. Omdat ik de sprong niet goed had ingeschat en zodoende naast de rails terecht ben gekomen. De enige die kan vertellen wat er echt gebeurd is, ben ik. Maar ik kan het dus niet meer, door die amnesie. Als de 17-jarige Fleur op de PAAZ terechtkomt, zijn de raadsels rond haar ‘Daad’ voor haarzelf minstens zo groot als voor de artsen. Hoe moet ze ooit achter de waarheid komen als er een gat in haar geheugen zit? Fleur wacht niet af, samen met haar vriend Theo bedenkt ze een plan. En dan wordt haar nachtmerrie werkelijkheid … Eeuwoud Koolmees is docent Nederlands en informatica op het Driestar College. In zijn vrije tijd schrijft hij jeugdboeken, romans, korte verhalen en gedichten.

Reactie van het boek door Clasien ster5

Een huiveringwekkend verhaal, dit overkomt Fleur een 17-jarige, beetje depressieve, meid. Zowel thuis als op school gaat het niet zo goed. “Ik moest van mijn moeder naar het Stedelijk Gymnasium. Ik hoorde thuis op het Groen College, het armeluiskind. Hier is het begonnen, de druk om te presteren, de eenzaamheid thuis, ouders moesten werken om rond te kunnen komen. Ik was zo moe van het fietsen, van het leren, van het alleen zijn. Papa en mama werkten keihard voor mijn toekomst. Niet klagen, nooit laten merken dat ik een buitenstaander bleef, dat ik niet paste tussen de rijkeluiskinderen”.

Fleur wordt gevonden naast de spoorrails met een groot gat in haar hoofd, haar geheugen is ze kwijt. Iedereen denkt aan zelfmoord en ze wordt opgenomen op de afdeling PAAZ. “Ik ben een raadsel geworden voor mijzelf. Een puzzel uit een puzzelboekje waar de bladzijde met de oplossingen uit is gescheurd. Amnesie noemen ze het hier”. Fleur zelf is er van overtuigd dat ze nooit zelfmoord zou plegen en gelooft er niets van. Samen met haar beste vriend Theo gaat ze op onderzoek uit. Samen maken ze een reconstructie van de uren op de brug. Fleur weet dat ze niet op haar plek is op deze afdeling: “Ik wil hier weg!”

Inspecteur Dubois werkt aan een andere zaak die zich afspeelt in de apotheek van hetzelfde ziekenhuis als waar Fleur verblijft. Uiteindelijk blijken beide zaken samen te komen.

Dit verhaal heeft mij aangegrepen, mensen oordelen altijd zo gauw. De moeder van Fleur bijvoorbeeld, waarom moet ze op die bepaalde school, aanzien… Fleur krijgt zelfs de diagnose van borderline op een gegeven moment, terwijl ze alleen constant op haar tenen moet lopen om alles onder controle te kunnen houden, de druk op haar is groot. Zelfmoordpoging, dit etiket krijgt ze opgeplakt als ze binnenkomt bij de PAAZ, maar niets is minder waar. Fleur moet er alles aan doen om haar “onschuld” te bewijzen. Dit keer loopt het verhaal goed af, maar hoe vaak zitten mensen met een etiket opgeplakt, zonder enige reden. De titel Kortsluiting is bedoeld om de chaos in Fleur haar hoofd weer te geven.

bolklein

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: