Niets te verliezen: Sarah Dessen

niets te verliezenNiets te verliezen
Auteur: Sarah Dessen
Uitgever: Overamstel Uitgevers
Bladzijden: 400

Een nieuwe stad, een nieuwe school, een nieuwe rol. Het kan Mclean niets schelen. Sinds de scheiding van haar ouders verhuist ze met haar vader van stad naar stad. Met elke verhuizing heeft ze de kans om zichzelf opnieuw uit te vinden: als rebel, als dramaqueen, als allemansvriend. Pas wanneer ze in Lakeview terechtkomt, ziet ze een glimp van iemand die ze al jaren uit het oog was verloren: zichzelf. Haar buurjongen valt voor haar zoals ze echt is, maar de tijd dringt. Kan ze zich binden voordat het tijd is om weer te verhuizen?

Reactie van het boek door Clasien ster3

Dit is een romantische Young Adult en niet echt mijn ding. In de hoofdrol McLean (vernoemt naar McLean Rich, de coach van de Defriese team basketbal) en haar vader die chef-kok is en de leiding overneemt van restaurants die op een faillissement afgaan. Haar ouders zijn gescheiden en ze woont bij haar vader.

Door zijn beroep moeten ze vaak verhuizen, van Montfoort Falls, naar Petree, naar Westcot. Iedere keer verandert McLean haar naam, zo was ze eerder Eliza, Lizbet en Beth. “Alles was zo anders na die eerste verhuizing, dat ik niet het gevoel had dat ik ook anders moest zijn. Dus was mijn naam het enige wat ik veranderde”.

Op hun laatste bestemming neemt haar vader het restaurant Luna Blu over, door omstandigheden noemt McLean haar echte naam aan haar buurjongen Dave. Ze gaat daar naar school, maakt vrienden en leeft haar leven. Met Dave ontwikkelt zich een relatie. “Hij legde zijn armen om mij heen en toen hij me ook kuste, voelde ik dat er iets vanbinnen openging, alsof er een nieuw leven begon”.

McLean heeft haar verschillende namen geheimgehouden en haar vrienden komen via Ume.com-pagina achter haar verleden. “Kan jij je onze verbazing voorstellen toen we jouw e-mailadres erin zetten en er vijf profielen van je opdoken? Ben je soms een gespleten persoonlijkheid. Vijf meisjes, vijf profielen, vier foto’s”.

“Praat met me. Dat was wat iedereen wilde. Mijn moeder, mijn vader, mijn vrienden en alle mensen op de plekken die ik had achtergelaten. Maar praten was niet de oplossing. Iets doen, dat telde. En ik was in beweging. Nu, weer, altijd.”

Dit verhaal heeft weinig inhoud vind ik, het kabbelt een beetje door. Er gebeurt weinig. Je leest alleen over McLean in haar huidige woonplaats en niets uit haar verleden. Alleen de verschillende namen weet je. Het verhaal eindigt met het volgende project van haar vader, namelijk in Hawaii.

bolklein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: