Dramaqueen of gewoon autisme? : Marije van Dongen

dramaqueenofgewoonautismeDramaqueen of gewoon autisme?
Auteur: Marije van Dongen
Uitgever: Garant
Jaar: 2011
Bladzijden: 108

Als je als begeleider mag werken met mensen met autisme, dien je op zijn minst een autobiografie te hebben gelezen. Dan pas wordt duidelijk hoe pervasief autisme is. De Dramaqueen is erin geslaagd om een helder persoonlijk verhaal te schrijven dat duidelijk maakt hoe lastig de gewoonste dingen voor mensen met autisme zijn. Het boek is versterkend voor mensen met autisme en geeft inzichten over het handelen van begeleiders. Wonderlijk om te lezen hoe bekende personen in verschillende rollen voor verwarring zorgen. Bijzonder ook dat er tussenstappen nodig zijn om de contacten dan weer te normaliseren, terwijl er vanuit neuro-typisch standpunt niets bijzonders is gebeurd. Ook blijkt maar weer dat een gesprek over alledaagse dingen veel belangrijker is zoals vanuit oplossingsgericht werken al wordt betoogd, dan menig begeleider zich realiseert. De strategieën die de auteur beschrijft zijn helder en de hulpmiddelen een aanvulling. Het boek is soms een ongelofelijk verhaal. Studenten, begeleiders en mensen met autisme en hun ouders kunnen door het lezen van dit boek, gaan beseffen hoe lastig autisme is voor de persoon zelf en anderen in de omgeving. Ook is het schrijnend hoe openbare instanties voor tegenwerking zorgen.

Reactie van het boek door Marjon ster5

Marije schrijft heel prettig en rechtlijnig uit zichzelf en juist daarom leest dit zo fijn weg. Ik werd er helemaal rustig van. Ze vertelt open over haar autisme en voor mij was er bijzonder veel herkenbaar. Vooral het stuk over angsten (en angstgedachten) kwam zo dichtbij, dat ik het amper kon lezen. Wat een openbaring moet dit zijn voor mensen die geen autisme hebben maar wel met iemand met autisme samenleven of er mee werken. Marije analyseert ook niet; ze vertelt gewoon zoals het is. Je kan er lang en breed over praten, maar deze handicap blijft altijd. En er zijn nog zoveel mensen die niet weten dat ze ASS hebben (vooral vrouwen). Ik kan niet anders zeggen dan: lezen dit boek. En dat is een grote wens van mij: dat iedereen dit boek gaat lezen zodat er meer begrip is voor autisme (ASS). En ik wil Marije van Dongen bedanken voor dit boek.

bolklein

Advertenties

7 thoughts on “Dramaqueen of gewoon autisme? : Marije van Dongen

Add yours

    1. Ik lees er gemiddeld 6 a 8 in de maand, en zodra ik klaar ben met mijn werk sja, pak ik naar mijn reader.
      Ook sávonds lees ik meestal(dan staat de tv op achtergrond aan) behalve in het weekend, en ik ga niet slapen voor ik gelezen heb al is het middernacht.
      Maar weet je het maakt niet uit hoe vaak hoeveel of wat je leest als je er maar van geniet ;).
      En jij? lees je ook veel en welke genre?
      groetjes natasja

      1. Ik ben een héél gretige lezer. Tot aan mijn burn-out nu anderhalf jaar geleden. Toen kon ik me plots niet meer concentreren. Het gaat nu wel weer, maar ondertussen ben ik beginnen bloggen en omdat ik daar professioneel op één of andere manier iets mee hoop te bereiken, lees ik ook enorm veel blogs. Zo blijft er erg weinig tijd over om nog te lezen. Ik lees zeer graag britse, deense, zweedse of noorse detectives. Ook historische romans heb ik graag. Alles eigenlijk dat goed geschreven is.

    2. Myriam, gewoon gaan lezen. Maak er tijd voor, al is het maar een kwartier in bed voor het slapen gaan. Of in je lunchpauze 10 minuten. Als een boek eenmaal pakt, lees je vanzelf verder.

      Ik ben zelf in de loop der tijd sneller gaan lezen en ik houd niet van tv kijken of gamen, dat soort dingen. Ik lees 12 à 15 boeken per maand en soms iets minder. Het is voor mij accu laden. Ik ben altijd wel in een boek bezig en ik lees sowieso voor het slapen gaan. Soms 5 minuten, soms 1 uur. Maar er zijn dagen dat dat ook het enige is.

      Dus ga gewoon beginnen! Het gaat niet om de hoeveelheid maar het plezier dat je er in hebt.

      Groetjes, Marjon.

      1. Ik ga het weer proberen idd. Maar ik raak niet vooruit in het boek dat ik nu lees. Woensdag van Nicci French.

  1. Dat is niet zo leuk nee… een burn out, erg heftig, maar probeer te genieten van de dingen die je wel leuk vind, en als een boek je niet bevalt hoppa aan de kant, anders beland je in een leesdip 😉

    1. Myriam, dat is er ook een van een serie hè. Heb je wel al Blauwe Maandag en Dinsdag is Voorbij gelezen? En als het niet boeit, wegleggen. Ik denk altijd maar: zoveel boeken en zo weinig tijd 😉 Het is toch zo persoonlijk, soms pakt iets je gewoon niet of op dit moment niet. Ik lees ook over je burnout, dat is niet niets zeg. Ik zou zeggen: dwing jezelf niet tot boeken die nu niet willen. Dat komt wel weer. Wat Natasja ook zegt: hoppa aan de kant met het boek dat niet wil, anders beland je in een leesdip!

      Zo las ik vroeger bijna alleen maar thrillers. En toen kwam er heel veel narigheid met mijn ouders en veel kwam op mij neer en opeens wilden die thrillers niet meer. Ik begon opeens vooral romans te lezen. Die narigheid ligt nu achter ons, maar de romans zijn gebleven.

      Ik hoop dat je je weg weer kan vinden – misschien met Young Adult boeken? Of boeken herlezen? En genoeg tips hier bij Natasja en bij mij.

      Heel veel sterkte met alles.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: