Up: Myrthe van der Meer

upUp
Auteur: Myrthe van der Meer
Bladzijden.: 352
Uitgever: The House of Books
Jaar: 2015

‘Heb ik dan nooit een normale dag gehad? Ja, de momenten tussen de depressies en dat bijna extatische gevoel van geluk in. Maar ik ben altijd op doorreis, van down naar up en weer terug. Dat die depressieve kant een probleem is snap ik, maar als nu ook alles boven de streep een probleem is… Wanneer ben ik dan géén probleem? Wanneer ben ik dan géén risico, geen belasting voor de mensen om mij heen? Wie ben ik dat ik zo mag zijn?’

Als Emma enthousiast naar het laatste gesprek met haar psychiater gaat, gebeurt er iets wat ze niet helemaal had voorzien; haar psychiater is verdwenen, de vervanger weet niets van een eindgesprek en voor het einde van de dag is ze opgenomen op de paaz; de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis. Alweer. Aangezien deze nieuwe paazvakantie wel een vergissing moet zijn, gaat Emma in het doolhof van pillen, psychiaters en medepatiënten op zoek naar een verklaring. Want als je niet ziek bent, hoef je toch ook niet beter te worden? Als de verklaring in de vorm van een nieuwe diagnose lijkt te komen, begint ze zich echter af te vragen of ze die wel wil weten; want wat als je je eigen waarnemingen en gedachten niet meer kunt vertrouwen, en je grootste vijand niet in de buitenwereld zit, maar in je eigen hoofd?

Reactie van het boek door Marjon ster5

UP is het vervolg op PAAZ maar beide boeken zijn heel goed los van elkaar te lezen. Toch: ga je ze allebei lezen, begin dan met PAAZ. En net als PAAZ is UP een aangrijpend boek. Het doet iets met je. Je legt het niet meer weg, je verliest je er in, je huilt, je lacht, je verbaast je en voelt afschuw. Het is er allemaal. Was PAAZ nog een boek over hoe Emma zich voelde, hoe ze alles op zich af voelde komen, haar zoektocht en die van de hulpverleners, is UP meer een rechtstreeks boek. Al gauw is de tweede diagnose (eerste = ASS (Asperger)) gesteld en gaat het er vooral om dat Emma leert accepteren dat ze dat ook heeft en wordt er uitgezocht welke medicijnen werken. Daardoor is de insteek anders. Wat een aanrader, vooral voor hulpverleners!

Reactie van het boek door Clasien ster4 26-3-2015

Up blijkt het vervolg te zijn van het boek Paaz, waarin je een inkijkje krijgt in de wereld van de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis. In de hoofdrol Emma Nieuwenhuis een 28-jarige, getalenteerde meid met de diagnose Asperger. Vorige keer was ze 5 maanden opgenomen, nu denkt ze een laatste gesprek in te gaan met haar psychiater. Ze voelt zich goed, maar schijn bedriegt. Tijdens haar opname krijgt Emma te horen dat er een tweede diagnose is gesteld die van bipolair (manisch depressief) zijn, dit verklaart waarom Emma de ene keer zwaar depressief en de volgende keer juist in een jubelstemming is. Opgenomen worden in de psychiatrie is vernederend de Walk of shame. Een belangrijk liedje voor Emma is geschreven door Simon&Garfunkel, “The sound of silene”.
Een mooie zin vind ik: “Wie naar het ziekenhuis gaat, is ziek in zijn lijf. Wie naar de Paaz gaat, is ziek in zijn hoofd”. Dit geeft duidelijk het verschil weer.
Na het lezen van dit verhaal, vind ik het heftig. Het boek leest vlot weg, is leuk geschreven met humor, maar je voelt de sfeer, de gevoelens en beseft “Dit kan iedereen overkomen”. Ik ben gegrepen door het verhaal en zal ook zeker deel 1, het boek PAAZ gaan lezen. Dit is geen boek wat je leest om eens lekker te gaan genieten van een romannetje. Het is een boek dat je raakt, dat je niet zomaar loslaat.

PAAZ up

bolklein

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: