Rollercoaster: Dirk Bracke

RollercoasterRollercoaster
Auteur: Dirk Bracke
Jaar: 2012
Uitgever: Davidsfonds
Bladzijden.: 171

Kaylee voelt zich lelijk en dom. Zeker in vergelijking met haar oudere zus. Geen wonder dat die haar voortdurend uitlacht. En ook op school heeft Kaylee amper vrienden: voor haar klasgenoten is ze vaak het mikpunt van spot.
Dan komt ze Thierry tegen. Het is liefde op het eerste gezicht en dankzij hem voelt ze zich wat beter in haar vel. Maar dan steken de twijfels opnieuw de kop op. Kaylee is ervan overtuigd dat Thierry vroeg of laat zal inzien dat ze niet de moeite waard is en dus breekt ze zelf met hem. Ze stort zich in het uitgaansleven, maar zelfs drank, jongens en mannen kunnen Thierry niet doen vergeten. Kaylee ziet nog maar één oplossing…

Reactie van het boek door Clasien ster4

Het verhaal begint met de tekst: “Voor je aan het boek begint…..” hierin legt Jessi uit wat borderline eigenlijk inhoudt. Dit stukje maakte al grote indruk op mij.

De titel “Rollercoaster” slaat op wat er in het hoofd van Kaylee omgaat, dit wordt als volgt omschreven: “Mijn hoofd is als een rollercoaster waar mijn wagentje van het schitterendste wit bliksemsnel naar het donkerste zwart roetsjt. En over gevaarlijke schuine bochten scheurt, bochten met gruwelijke angsten, waanbeelden, alcohol, seks en liefde die als vuurwerk in de donkere lucht schieten om meteen daarna te ontploffen”.

De kaft met fluitjes vol martini brut, dit staat voor het drankje van Thierry en Kaylee.

Kaylee is 12 jaar wanneer het verhaal begint, op school gepest, thuis door haar zus Demi vernederd ze voelt zichzelf lelijk, dik en dom.
Op 15-jarige leeftijd begint ze met alcohol, en vriendjes bij de vleet, totdat ze Thierry ontmoet, bij hem voelt ze zich goed hij wil haar liefhebben. Steeds hoorde ze dat ze niet deugde en nu zegt iemand dat hij haar mooi vindt.
Thierry is haar alles, maar door haar twijfel maakt ze een eind aan de relatie. “Op een dag zal hij inzien dat ik dom en lelijk ben, op een keer zal hij beseffen dat ik hem niet waard ben”.

Wanner Kaylee een zelfmoordpoging doet wordt ze opgenomen op een psychiatrische afdeling, dit gebeurt meerdere keren. Thierry blijft altijd in haar achterhoofd. Uiteindelijk wordt de prognose borderline gesteld. Op de psychiatrische afdeling voelt ze zich thuis “Hier zitten we als soulmates. Het schept een band die de buitenwereld niet begrijpt”.

Wanneer Kaylee bijna 18 is ziet ze Thierry weer en bloeit hun relatie weer op. Bij hem is ze ontspannen, gelukkig omdat hij haar begrijpt, niet veroordeeld en niets verwijt. Dit voelt als thuiskomen.

Een prachtig, emotioneel verhaal over de gevolgen van gedragsstoornissen.

bolklein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: